فرمت فایل: ورد- Word  

مرجع فایل - قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 11
استرس و پير شدن سيستم ايمني چكيده : كاركرد ايمني با پير شدن نرمال و فشار يا استرس كاهش مي يابد . فشارهاي اجتماعي و رواني بخشي از زندگي روزانه و منبع رويدادهاي تغيير زندگي هستند . در ميان گذر زندگي ، افراد با فشارهاي بيشماري مواجه مي شوند ، اين تاثيرات بستگي به ميزان در معرض استرس قرار گرفتن ، ميانگيري متفاوت استرس ، واكنش متفاوت به استرس ، طول مدت استرس ، فرآيندهاي تجديد كننده متفاوت دارد . تحقيقات در مورد استرس روی بزرگسالان ، شواهدي را فراهم كرده كه اين فرآيندها به تاثيراتي نسبت داده مي شود كه تاثيرات تحليل ايمني را برانگيخته يا احتمالاً شتاب مي دهد . مقدمه : پير شدن معمولي يك تاثير برجسته روي ايمني است كه با شواهد اضافی سلول هاي ميانجي سيستم ايمني را نشان میدهد که به طور پايداري با افزایش سن مرتبط است. عملكرد ايمني نيز تحت تاثير استرس قرار ميگيرد كه با بسياري از نقض هاي مشابه در سيستم ايمني به هنگام پير شدن مشاهده مي شود . در اين بررسي ما شواهدي را براي اين فرضيه بررسي مي كنيم كه استرس ، تاثيرات پير شدن روي عملكرد ايمني را شتاب مي دهد و منجر به نتايج ايمني ، ديررس و زيان آور مي گردد . تغيير اوليه در ايمني سلول ميانجي با افزايش سن در بزرگسالان يك كاهش برجسته در سلولهاي مادرزادي T پاسخ Th1 در ارتباط با كاهش توليد interleukin-2 و دريافت كننده هاي tL-2 و يك پاسخ كاهش يافته تكثير سلول T نسبت به آنتي ژن هاي ، مي باشد . با افزايش سن ، پاسخ Th1 ممكن است شامل افزايش توليد سيتوكين Pro-inflammatory ، IL-12 باشدكه مي تواند از پاسخ Th2 جلوگيري كند . اگرچه ، يك افزايش مرتبط با سن در حافظه سلولي T پاسخ Th2 ، توليد و ترشح intetleukin-10 را افزايش مي دهد كه در عوض مي تواند از توليد و انتشار IL-12 و (IFN-y)interferon-r و به اين ترتيب پاسخ تحليل سلولي را جلو گیری

قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در فروشگاه فایل آنی فایل را دانلود نمایید .

  

 « پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »