مرجع فایل - قابل ویرایش )
تعداد صفحه : 57
مقدمه پديده ي حاشيه نشيني به مفهوم امروزين آن، در كشورهاي پيشرفته ي جهان به وجود آمده و با صدور برنامه هاي اقتصادي اين گونه كشورها تحت عنوان برنامه هاي رشد و توسعه در كشورهاي جهان سوم گسترش يافت. پيامد رشد صنعتي كشورهاي غربي، بروز مسائل و مشكلات اجتماعي فراواني بود كه يكي از آنها حاشيه نشيني است. مناطق صنعتي فعال به عنوان قطب هاي جاذب جمعيت، به فراخواني نيروي كار از نقاط مختلف كشور خويش و با ديگر كشورهاي جهان پرداخته و مازاد جذب نشده ي اين نيروها را در سكونتگاههايي نامناسب و يا سرپناههايي سر هم بندي شده در نقاطي بخصوص از شهر گرد هم آوردند و در اين راستا حاشيه نشيني چهره ي زشت خويش را آشكار ساخت. رشد و توسعه ي كشورهاي سرمايه دار اگرچه با غارت ديگر كشورهاي جهان همراه بود، اما قادر به چاره انديشي براي اين گروه واژه (حاشيه نشينان) نبوده و مشكل حاشيه نشيني هنوز هم به صورت مناطقي مشخص در گوشه و كنار شهرهاي بزرگ اين كشورها، ديده مي شود كه مرحله ي هارلم نيويورك يكي از معروفترين نمونه هاي اين گونه مناطق است. اجراي برنامه هاي نو استعماري در كشورهاي جهان سوم تحت عنوان برنامه هاي توسعه، در راستاي شكست ساختار اجتماعي و اقتصادي سنتي اين گونه كشورها عمل كرده و به همراه خود پديده ي شوم حاشيه نشيني را به ارمغان آورد. كشورهاي جهان سوم به دليل تحت سلطه قرار گرفتن و عدم توانايي در غارت ديگر ملل، قادر به كنترل ابعاد رو به افزايش اين پديده نبوده و تعداد زاغه نشينان اين كشورها به طور روز افزوني، افزايش مي يابد به طوريكه امروزه وجود حاشيه نشينان در اطراف شهرهايي بزرگ مانند كلكته پديده اي عادي به نظر مي رسد، حدود 30% از افراد ساكن در شهرهايي بزرگ در پايتخت هاي كشورهاي جهان سوم به طور زاغه نشيني زندگي مي كنند.[1] در سال 1964 حدود 45% از جمعيت آنكارا، 21% از جمعيت استانبول و 18% از جمعيت ازميرد
قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در فروشگاه فایل آنی فایل را دانلود نمایید .
« پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »
![]()