مرجع فایل - قابل ویرایش )
تعداد صفحه : 136
مقدمه: يادمان طالقان طالقان (زادگاه مردان خدا) منطقه سردسير و كوهستاني طالقان واقع در شمال غربي تهران بزرگ با قدمت تاريخي بيش از هزار سال، علاوه بر داشتن تشكيلات اداري و حكومتي، داراي قوانين و مقررات اجتماعي خاص منطقه اي بوده كه بر اساس آن امور اجتماعي در هر روستا توسط اشخاص مورد تائيد و انتخاب مردم اداره و اجراء مي شد. اغلب روستاهاي بزرگ علاوه بر داشتن مسئولاني از قبيل: كدخدا يا دهبان، پاكار، دشتبان، ميرآب و چوپان كه امور اجتماعي و اداري و كشاورزي و دامداري را اجراء مي نمودند، يك شخصيت علمي و مذهبي براي اجرا و انجام امور تبليغات ديني و احكام شرعي معاملات و عقود اسلامي، و برنامه هاي مذهبي در ماه هاي رمضان المبارك، محرم الحرام، ايام سوگواري، اعياد و ميلاد چهارده معصوم عليهم اسلام و نيز مراسم نماز ميت و مجالس ختم از دنيا رفتگان وجود داشت و بعضي از اين روحانيون بزرگ داراي شاگردان علوم ديني نيز بودند. منطقه طالقان عليرغم كوهستاني و سردسير بودن و كمبود اراضي كشاورزي آبي مردماني سخت كوش داشته و با كشاورزي و دامداري مايحتاج زندگي خود را تامين مينمودند. زنان زحمتكش هر روستا علاوه بر انجام امور خانه داري در كنار همسران خود در فصل بهار و تابستان در كار كشاورزي ياور مردان خود بودند و در ساير فصول و اوقات فراغت به بافتن قالي و قاليچه و گليم و جاجيم و چادر شب و پارچه كرباسي و دستكش و جوراب و شال گردن پشمي ضمن تامين نياز خانواده با فروش مازاد آن قسمتي از نيازهاي ديگر خود و خانواده خود را فراهم مي نمودند، در حقيقت هر زني بازوي كارآمد همسرش بود. علاوه بر كشاورزي، دامداري و پرورش گاو و گوسفند در روستاها از اهميت زيادي برخوردار بود، اين كار به دو صورت انجام مي گرفت يكي نگهداري گاو و گوسفند به صورت محدود در روستا در تمام فصول سال و ديگري به صورت كلي و سپردن آنها به شبان يا چوپان در طول نه ماه.