مرجع فایل - قابل ویرایش )
تعداد صفحه : 3
پيشواي دهم (علیه السلام) و آگاهي به زبان ها منبع:روزنامه قدس – شماره 5743 دين اسلام سه ويژگي جامع، جهاني و جاويدان دارد. پيامبر(صلی الله علیه و آله و سلم)) و امامان نيز الگوهاي جامع، جهاني و جاويدانند. هر يك از امامان (علیهم السلام) در عصر خويش برترين شخصيت جهاني بوده اند و همه فضايل و ارزشها را با هم در سطح عالي داشته اند. امام رضا (علیه السلام) همين حقيقت را در تعريف «امام» آورده و فرموده اند: امام يكتاي زمان خود است، هيچ كس به او نمي رسد و هيچ دانشمندي برابرش نيست و نظيري براي او پيدا نمي شود. بي درخواست و اكتسابي همه فضيلتها را دارد واختصاص او به همه فضيلتها، الهي و از جانب خداي فضيلت دهنده بخشنده است. (1) آن حضرت در ادامه همين حديث درباره دانش انبياء و ائمه نيز فرموده اند: خداوند به پيامبران و امامان (علیهم السلام) از خزانه علم و حكمتش آنچه را كه به ديگران نداده ارزاني داشته است و دانش آنان بالاتر از دانش تمام اهل زمانشان است.(2) براساس اين حديث رضوي، هر امامي در زمان خود شخصيت بي نظير در همه فضيلتها و امتيازات است. حضرت امام هادي(علیه السلام)، دهمين امام معصوم و خورشيد تابناك از اهل بيت پيامبر اعظم(صلی الله علیه و آله و سلم)) است. امام هادي (علیه السلام) يگانه دوران در همه فضيلتها و محاسن وعلوم است. آن امام همانند ساير امامان هر چه را خواست و اراده نموده دارا بوده و برخي آثار آن در تاريخ امامت گزارش شده است. يكي از امتيازات امام دهم كه جلوه هاي آن بر اساس مشاهدات اصحاب امام در زندگاني امام وجود دارد، آگاهي كامل از همه زبانهاي معاصران خويش است. امام هادي(علیه السلام) مثل ساير امامان بر همه زبانهاي دنيا تسلط كامل داشته اند. امام در گفتگويي با عموم