فرمت فایل: ورد- Word  

مرجع فایل - قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 37
پيامبر در کلام بزرگان پيامبر در کلام امام خميني (ره) آن بزرگوار ولادت پيامبر (ص) را ولادت خيرات و برکات و کوبيدن ظلم و خاموش شدن بتکده‌ها و آتشکده‌ها مي‌شمارد. و گسترش توحيد و عدل در عالم را به واسطه پيامبر (ص) مي‌داند. امام درباره منزلت اجتماعي پيامبر (ص) مي‌فرمايد: ايشان از ميان مستضعفان برخاست و از طبقه سه، و از توده بود. ايشان شباني کرده بود، ولي به سبب ذاتي که داشت، خداوند او را انتخاب کرد. در نگاه امام راحل (ره) پيامبر (ص) عابدي مقيد به نماز، خيرخواه مردم، فروتن و خوش اخلاق و زاهد بود: به قدري رياضت کشيد و قيام براي حق کرد که قدم‌هايش ورم کرد و از سوي خدا آيه (ماانزلنا عليک القرآن لتشقي) نازل گشت.جبرئيل کليد خزائن ارض را براي ايشان آورد، ولي آن حضرت تواضع کرد و فقر را فخر خود دانست. از بعضي از همسران رسول خدا نقل شده است: رسول الله (ص) با ما صحبت مي‌کرد و ما با او صحبت مي‌کرديم چون وقت نماز مي‌شد، گويي او ما را نمي‌شناخت و ما او را نمي‌شناختيم؛ زيرا به خدا اشتغال پيدا مي‌کرد. ايشان وقتي کفار را ملاحظه مي‌کرد مسلمان نمي‌شوند، غصه مي‌خورد. مي‌خواست همه به عالم نور برسند و مبعوث شده بود براي اين که هياهوهايي را که در دنيا براي رسيدن به قدرت هست، از بين ببرد و خداخواهي در مردم ايجاد کند.پيغمبر اکرم خدمتگزار مردم بود. با آن که مقامش آن گونه بود، ولي خدمتگزار بود و خدمت مي‌‌کرد. پيغمبر اکرم، که شخص اول و بنيانگذار اسلام و هدايت مردم بود، آيا هيچ وقت سلطه جو بود؟ با همين اشخاصي که رفقايش بودند، همه با هم دور هم مي‌نشستند. سياه و سفيد مطرح نبود. از طريق عامه منقول