فرمت فایل: ورد- Word  

مرجع فایل - قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 26
وضع مطلوب همانطور كه اشاره شد رضايت بيماران از خدمات پرستاري به عنوان يك معيار كيفيت مراقبت اهميت اساسي فراواني دارد چرا كه اطلاعات زيادي را در مورد ميزان موقعيت پرستاران در نيل به ارزشها و انتظارات مورد توجه بيماران در اختيار ما مي گذارد و در مديريت و برنامه ريزي و ارزشيابي برنامه هاي مراقبت پرستاري ارزش عمده أي دارد. اطلاعات بدست آمده از بيماران از نحوه مراقبت آنان و رضايت آنها از خدمات پرستاري مي تواند شواهد مدارك مثبتي را براي نياز به تغيير در سازماندهي و شيوه ارائه خدمات بهداشتي فراهم آورد. رضايت بيماران از خدمات پرستاري را مي توان از دو جنبه بررسي كرد : 1ـ بعنوان يك متغير مستقل يعني متغيري كه تغييرات آن منجر به تغيير در متغيرهاي ديگر مي شود. مثلاً تعيور بيمار در مصرف داروهاي تجويز شده و رعايت دستورات پزشكي و ادله تماس بيمار با پزشك معالج خود و ساير مواردي كه با افزايش رضايتمندي بيمار شاهد افزايش آنها خواهيم بود مثل استفاده مردم از طب پيشگيري و افزايش سطح سلامت جامعه. 2ـ بعنوان يك متغير وابسته يعني متغيري كه تغير آن ناشي از تغير در متغيرهاي ديگر باشد كه اين همان مفهوم مددجو بودن را شامل مي شود و امروزه قريب به اتفاق اكثر تحقيقاتي كه در اين زمينه انجام مي شود در اين رابطه است. آنچه مسلم است اين است كه هدف از مراقبت ها و خدمات پرستاري اين است كه اين امكان بوجود آيد تا بيمار به مدت طولاني تري زندگي كند و مطمئن و راضي باشد. اگر فرد نتواند به طور كاملاً رضايت بخش نقش خود را ايفا نمايد و از عهده وظايف خود برآيد احساس مي كند به عنوان يكي از اعضاي جامعه موقعيت ضعيفي دارد و اين امر مي تواند باعث نارضايتي شود چون اين امكان را ندارد كه به نوعي زندگي كند كه برايش مطلوب باشد. وسعت رضايت بيماران ارتباط بسيار نزديكي با درمان ، مراجعه به پزشك جديد و ديدگاه مربوط به بهداشت دارد و به عنوان معيار اصلي برايند در بسياري از مطالعات مورد تاكيد قرار گرفته است.