قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در فروشگاه فایل آنی فایل را دانلود نمایید .

  

 « پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »

تعداد صفحه : 61
داد و ستد قولنامه اى ماهيت، مشروعيت، و احكام آن آيت الله محمدهادى معرفت عربون [= قولنامه]، به فتح عين و راء و عربون و العربان، با ضمه عين و سكون راء، اسمى است، غير عربى. به گفته مؤلف المعجم الوسيط به معناى: «مقدارى از بها كه پيشتر، پرداخت مى شود، تا اگر معامله انجام پذيرفت، بخشى از بهاى كامل باشد و گرنه، از آنِ فروشنده باشد». ابن اثر مى نويسيد: «كالايى را خريده و به صاحب آن، چيزى پرداخت كرده باشد، تا اگر معامله انجام يابد، بخشى از بها به حساب آيد و گر نه، از آن صاحب كالا باشد و خريدار، حق بازگرداندن آن را ندارد. گفته مى شود: اعرب فى كذا و عرب و عربن و هو عربان و عربون و عربون. اين نامگذارى از آن جهت است كه در اصلاح فساددر معامله وجود دارد، تا ديگرى نتواند كالا را بخرد و تصاحب كند». فيروزآبادى، در تعريف عربون مى نويسد: «العربان و العربون، با ضمه هر دو، والعربون با حركت [فتحه راء] كه گاهى حرف عين در آنه، تبديل به همزه مى شود، مقدار بهايى است كه معامله با آن بسته مى شود.» مالك، در موطا مى نويسد: «بدين گونه: كسب برده و يا كنيزى خريده، يا حيوانى را كرايه كرده است و به فروشنده و كرايه دهنده مى گويد: يك دينار، يا درهم، بيش، يا كم، از آن مى پردازم، تا اگر من اين كالا را خريده يا حيوان را سوار شده باشم، مبلغ پرداخت شده، بخشى از بهاى كالا يا كرايه حيوان باشد و گر نه، آنچه به تو داده ام، از آن توباشد». ابن ماجه، در تعريف آن مى نويسد: «عربان، يعنى كسى حيوانى را در برابر صد دينار مى خرد، آن گاه دو دينار به عنوان قولنامه،

قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در فروشگاه فایل آنی فایل را دانلود نمایید .

  

 « پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »