فرمت فایل: ورد- Word  

مرجع فایل - قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 14
حاكميت ولايت فقيه در اسلام كتاب: انقلاب اسلامى در مقايسه با انقلابهاى فرانسه و روسيه، ص 183 نويسنده: دكتر منوچهر محمدى عليرغم مجاهدت و تلاشهايى كه مردانى چون سيد جمال الدين اسدآبادى، نائينى، نورى، مدرس، كاشانى، و فداييان اسلام به رهبرى نواب صفوى انجام داده‏اند و اگر چه در تحقق بسيارى از اهداف ملى نقش اساسى داشتند، موفق نشدند اسلام را به عنوان ايدئولوژى انقلاب در باور توده‏هاى وسيع و على الخصوص انقلابيون جوان جاى دهند.تا اينكه از سال 1341 امام خمينى رهبر انقلاب اسلامى با شناخت دقيق مشكلات مذكور قدم به قدم در جهت از ميان بردن موانع مزبور گام برداشته و موفق شدند با توهمات موجود در اذهان مردم و طرح اسلام با شيوه جديد آن را به عنوان مطلوبترين ايدئولوژى انقلاب در جامعه مطرح نمايند. ابتدا به عنوان مرجع تقليد شيعيان، تقيه را حرام كرده و اظهار حقايق را واجب دانستند (و لو بلغ ما بلغ) . (1) بدين وسيله و از طريق صدور فتواى تاريخى مزبور اين مشكل را برطرف كردند.امام همچنين با عنوان مرجع بزرگ و تامه تقليد و محور اصلى حوزه علميه قم، با به دست گرفتن پرچم مبارزه و حمله به سيستم سياسى حاكم، موضوع انفكاك دين از سياست را عملا به عنوان امرى باطل و نادرست‏به اثبات رساندند. به دنبال آن در فرصتى كه در دوران تبعيد در نجف اشرف حاصل گرديد با طرح حكومت اسلامى و اصل ولايت فقيه، تحولى اساسى، در نگرش به اسلام به عنوان يك ايدئولوژى پويا و قابل پياده شدن در عصر حاضر، به وجود آوردند.در ارائه ايدئولوژى انقلاب ابتدا مى‏بايست‏حاكميت موجود را نفى و طرد نمود، ارزشهاى مسلط بر نظام را به زير سؤال كشيد و اين كارى بود كه ابتدا رهبر انقلاب به عنوان ايدئولوگ انجام داد، در شرايطى كه سالهاى متمادى تبليغ شده بود كه سلطان سايه خدا و اطاعت از سلطان اطاعت از خداست و يا اينكه سلطنت وديعه

قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در فروشگاه فایل آنی فایل را دانلود نمایید .

  

 « پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »