مرجع فایل - قابل ویرایش )
تعداد صفحه : 14
در سال 1884به پاول فيپ كو (1860ـ1940) يك حق ثبت در آلمان برسي آنچه كه به عنوان نيپكو ديسك شناخته گرديد اعطا شد. اين طرح شامل يك سري از چالههاي مشابه و همزمان با مورد اول مشابه شد تاثيرات مشاهده شده از يك نقطه براي تكميل خط به خط براي پوشش كامل بصوير صورت مي گيرد. اين فرا نيمه يك طرح عملي محسوب ميشد از آنجايي كه شفافيت نقطه به نقطه تصوير مي تواند انتقال يابد و به صورت سريالي در يك مدار تنها نيز بدست ميآيد. پايداري يك تصوير بر چشم انسان ميتواند براي ايجاد تاثير بر يك صحنه كامل و نيز در خصوص اطلاعات ارائه شده به صورت نقطه به نقطه مورد استفاده قرار گيرد طرح فيپ كو تا سال 1927 استخراج نشده است زماني كه سلولهاي حساسي در برابر تصوير فتو ماتي پلاير و آميلي فايرهاي الكترون و اشعه كاغذ اختراع گرديد و اطلاعات كافي در خصوص سيگنالهاي با يك سرعت مطلئب براي تلويزيون به دست آمد. در اين جا چندين نفر به توسعه مولفههاي يك سيستم ياري رساندند. با اين وجود، دو شخص يعني چالز جنكنيز و جان بارو به توسعه موفقيت آميز انتقال تصاوير در يك زمان دست يافتند. جفت آنها از نيپكو ديسك استفاده نمودند. شيوههاي اسكن ميكانيكي با اشكال متفاوت با موفقيت مطلوب تا حدود سال 1930همراه شد زماني كه ولاديمير زوري كپي ايكون اسكوپ فيلو فاس ورث تيوپ دوربيني الكترونيكي كه دسيكتور تصوير ناميده مس شد را اختراع نمودند. اختراعات فوق در نهايت كليه بخشهاي به دست آمده از سيستمهاي اسكن تلويزيون را حذف نمود و آنها را با اسكن سازي الكترونيك جايگزين نمود. كاربرد حاملهاي فركانس بالا و نيز كابلهاي هم محور تا حد قابل توجهي به كيفيت تصاوير نسبت داده ميشود. استفاده از رنگ در تلويزيون در سال 1930 نامبر بوده است كه نميتوانست در كاربردهاي عمومي تا اواسط دهه 1960 در نظر قرار گيرد. در سال 1980سيستم هاي ارتباطات ماهوارهاي يك رقم گندهاي از برنامههاي تلويزيوني مي باشد كه ميتواند تا ابعاد 3 متري و تا كمتر از 70سانتيمتر به شكل سيگنال تغيير يافته
مرجع فایل - قابل ویرایش )