فرمت فایل: ورد- Word  

مرجع فایل - قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 31
مكانيسم‌هاي مقاومت به غرقاب در گياهان مقدمه اغلب يك دوره بارندگي يا آبياري بيش از حد همراه با زهكشي ضعيف خاك، باعث غرقاب شدن خاك مي‌شود. غرقاب شدن به طور گسترده‌اي در خاك‌هاي جهان رخ مي‌دهد كه آسيب جديد به پوشش گياهان طبيعي و گياهان زراعي دارد. در خاك‌هاي غرقاب فضاي مخصوص هوا از آب پر شده و در نتيجه انتشار گازها بين جو و خاك سپهر (ريزوسفر) و ريشه به تاخير مي‌افتد. اكسيژن محلول توسط ميكروارگانيسم‌ها و تنفس ريشه‌اي از محلول خاك تخليه مي‌شود. تخليه اكسيژن محلول در خاك‌هاي غرقاب بسته به درجه حرارت، فعاليت تنفسي گياهان و ميكروارگانيسم‌ها و نير فراواني و تداوم اشباع بودن خاك منجر به كاهش يا عدم وجود اكسيژن طي چند ساعت الي چند روز مي‌شود. كمبود اكسيژن محدوديت عمده‌اي براي رشد و باروري گياهان است، لذا زنده ماندن گياه در شرايط غرقاب در وهله اول منوط به سازگاري آن با شرايط كمبود اكسيژن است. گياهان مقاوم به غرقاب مكانيسم‌هاي مخلتفي را از جمله توانايي غيرسمي نمودن يون‌هاي احيا شده توسط ريشه، اجتناب از كمبود اكسيژن توسط انتقال داخلي اكسيژن از برگ‌ها به ريشه‌ها و قدرت ثبات متابوليسم، حداقل در سطح فرآيندهاي نگهداري توسط مسيرهاي غيرهوازي بكار مي‌گيرند. تحقيقات مختلفي در مورد واكنش‌هاي گياه به غرقاب و كمبود اكسيژن از جهت سازگاري‌هاي مولكولي، بيوشيميايي فيزيولوژيكي، آناتوميكي و مورفولوژيكي انجام شده است. مقاومت جامعي نيز در اين مورد ارائه شده است. مهمترين سوال مطرح شده، مكانيسم‌هاي سازگاري گياه به تنش اكسيژن است. اكثر مقالات مربوط به سازگاري در اندام‌هاي هوايي يا گياه كامل است. سازگاري متابوليكي پاسخ‌هاي متابوليكي نسبت به كمبود و يا نبود اكسيژن به صورت گسترد‌ه‌اي در بسياري از گونه‌هاي گياهي مطالعه شده است، اما مكانيسم مشترك در مورد مقاومت به اين شرايط نشده است. نظريه‌هاي متعددي در مورد سازگاري متابوليكي ارائه شده است. اولين فرضيه در مورد تشريح تحمل متابوليكي غرقاب توسط مك منمون و كرافورد (1971) ارائه شده است. آنها چنين مطرح كردند كه مقاومت ريشه‌هاي گياهان

قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در فروشگاه فایل آنی فایل را دانلود نمایید .

  

 « پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »