فرمت فایل: ورد - Word  

مرجع فایل - قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 15
نقش خانواده در اجتماعي كردن فرزندان مقدمه بررسي خصوصيات خانواده نشان داد آن دسته از فرضياتي كه بيان مي‌داشت هرقدر تعداد افراد در خانواده بيشتر باشد، اجتماعي شدن افراد بهتر و سريعتر انجام مي‌گردد،دراين تحقيق تائيد نگرديد.اما فرضيات ديگري كه بيان مي‌داشت با افزايش سن والدين و گذشتن از زمان ازدواج، اجتماعي شدن فرزند بطور مناسب‌تري صورت مي‌گيرد، تائيد شد. -2 آن دسته از تئوريهايي كه بيان مي‌دارند خانواده‌هايي كه والدين درآن از سطح تحصيلات بالاتري برخوردارند،بهتر و مناسب‌تر مي‌توانند فرزندان خويش را اجتماعي سازند، در ظاهر تائيد نمي‌شود، اما در واقع تاثير خود را هنگام ايفاي نقش آموزشي والگويي بجاي مي‌گذارد. -3 بررسي نتايج متغير انتظارات والدين از يكديگر بيانگر اين مطلب مهم و اساسي است كه اجتماعي شدن در خانواده‌هايي بهتر و مناسبتر صورت مي‌گيرد كه والدين با يكديگر تفاهم بيشتري داشته و ازيكديگر حمايت كنند.درواقع خانواده‌هاي نابسامان كه در آن زن و شوهر با يكديگر اختلاف نظر داشته و از يكديگر حمايت نمي‌كنند،طبيعتا" نمي‌توانند به نحو مناسبي فرزندان خود را اجتماعي كنند. -4 فرضيات مهمي كه بخصوص درنظريات پارسنز و گود وجود داشت و تاكيد بسياري بر نقش عاطفي والدين ميكرد، دراين تحقيق نيز تاييد شد.البته دراين زمينه مادران نقش مهمتري نسبت به پدران بايد ايفاء نمايند. -5 تاكيد فراواني كه دوركيم و پارسنز در نظريات خود برنقشي كه والدين در آموزش فرزندان خويش بايد ايفاءكننده مي‌نمود، دراين تحقيق نيز تاييد شد كه هرقدر والدين بيشتربه فرزندان خود آموزش داده و صحبت كنند، فرزندان نيز بهتر اجتماعي مي‌گردند. -6 باتوجه به فرضيات دوركيم، پارسنز و گود مبني بر نقش نظارت و كنترل بررفتار كودك در اجتماعي شدن فرزند،و نيز نتايج بدست آمده از متغيرهاي نظارت ، مي‌توان بيان داشت كه مراقبت و سخت‌گيري بر اجتماعي شدن تاثير مثبت دارد.اما آزاد گذاشتن فرزند تنها در يك بعد از ابعاد اجتماعي شدن تاثير دارد و آن فراگيري صلاحيتهاي روابط اجتماعي است .و هيچگونه تاثير معني‌داري با ديگر ابعاد اجتماعي شدن