فرمت فایل: ورد - Word  

مرجع فایل - قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 4
نقد و بررسي سياست هاي حمايتي در بخش کشاورزي (قسمت دوم) هدف از سياستگذاري چيست؟ ( هدف از اتخاذ سياستهاي حمايتي چيست؟)     دلايل عمومي پذيرفته شده اي وجود دارد که مداخلات دولت در قيمت گذاري ، حمايت درامدي ، کنترل توليد ، اعمال محدوديت هاي گمرکي بر واردات و اعطاي يارانه هاي صادراتي به محصولات کشاورزي را توجيه مي کند. براي درک چرايي و چگونگي استفاده از ابزارهاي حمايتي در بخش کشاورزي لازم است تا راهبردهاي دولت از دخالت در اين بخش را شناسايي نماييم. راهبردهاي اساسي دولت از دخالت در بخش عبارتند از : -       تثبيت عرضه محصولات توليدي بخش ؛ -       تثبيت تقاضاي محصولات توليدي بخش ؛ -       تثبيت درامد توليد کنندگان بخش؛ -       تثبيت قيمت محصولات توليدي بخش؛ -       تنظيم بازار؛ -       تشويق توليد و صادرات ؛ -       محدوديت توليد؛ -       تشويق يا محدود نمودن استفاده از نهاده اي بخصوص؛ -       تشويق سرمايه گذاري؛ -       تشويق فرايند تعديل ساختاري ؛ -       توسعه روستايي و کاهش فقر در روستا؛ -       احساس تعلق خاطر و وابستگي بيشتر با جامعه روستايي و توليد کنندگان بخش کشاورزي.     علاوه بر موارد فوق الزامات مزيت نسبي و ساختاري توليد محصولات کشاورزي نيز مساله مهمي است که مداخله دولت ها را بويژه در بخش کشاورزي ، توجيه پذير کرده است. در سالهاي اخير جديدترين تلاش نظريه پردازان تجارت بين الملل ارائه نظريه سياست استراتژيک تجاري بوده است. بحث اصلي نظريه فوق اين است که در اقتصاد جهاني بشدت بهم پيوسته و مرکب از شرکت هاي بزرگ و دولت هاي رقيب اين امکان وجود دارد که کارتل هاي اقتصادي و دولت ها با اتخاذ سياست هاي خاصي مانند دامپينگ و يارانه صادراتي ضمن تسخير بازارهاي جهاني و انتقال سود تجارت از ساير کشورها به کشور خود ، موجبات از بين رفتن مزيت نسبي و سوداوري فعاليت هاي کشاورزي در ساير کشورها را فراهم اورند. لذا اين الزام بوجود مي ايد که دولت ها با استفاده از سياست هاي حمايتي بايد