فرمت فایل: ورد - Word  

مرجع فایل - قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 8
وحدت حوزه و دانشگاه 27 آذر سالروز شهادت آیت ا... دکتر مفتح و روز حوزه و دانشگاه است به همین مناسبت نگاهی داریم به جایگاه حوزه و دانشگاه در ایران ونقش امام (ره) ویاران با وفایش درایجاد وحدت بین دو قشر معظم روحانی و دانشگاهی .ایران کشوری مذهبی و با گرایشهایی دینی بوده است چه بعد از پذیرفتن اسلام و گرویدن به احکام نورانی قرآن مجید و چه قبل از آن .از این رو ورود به بحث وحدت مراکز علوم تجربی با مراکز علوم دینی و بعبارت دیگر وحدت حوزه و دانشگاه در چنین کشوری نیازمند یک کنکاش عمیق و تاریخی است .لکن بحث وحدت حوزه و دانشگاه به شکل امروزی را باید از شروع تشکیل مراکز علمی دانشگاهی در یکصد سال اخیر مورد بررسی قرار داد تا پس از شناخت ماهیت و فلسفه ونیز اهداف بنیانگذار چنین مراکزی ، روند حرکت آنان را بررسی کرد و علل افتراق بین حوزه های علمیه و مراکز علمی جدید بخصوص دانشگاه و اهداف چنین جدایی را شناخت سپس به موضوع وحدت بین این دو حوزه معرفتی و علمی پرداخت .بدون شک علم ودانش و ثمرات تحقیق و پژوهش اندیشمندان در رشته های مختلف علمی متعلق به همۀ بشریت است و به آب و خاک و قوم وقبیله خاصی تعلق ندارد به همین علت پیامبر عظیم الشأن  پیروان خویش را ترغیب به کسب علم و دانش می کند حتی اگر زحمت رفتن تا چین را در بر داشته باشد یا لازم باشد علم خاصی را در نزد یک مشرک ومنافق آموخت وبدون محدودیت شرایط سنی از مهد تا لحد .اما این نیز روشن است که ملل غرب با گشایش مراکز علمی در جهان شرق بدنبال سیطره فرهنگی بر آنان و گرفتن استقلال فرهنگی آنان بوده اند .از این دید با ایجاد دارالفنون در ایران تقسیم بندی روشنفکران (کسانی که دارای تحصیلات جدید هستند .) و مرتجعین ( کسانی که بدنبال علوم دینی یا قدیم هستند)تبلیغ می شود و رفته رفته روشنفکر کسی است که به اعتقادات دینی و مذهبی پشت کرده است و