فرمت فایل: ورد - Word  

مرجع فایل - قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 8
از آنجائي که تربيت بدني به عنوان يکي از ارکان جدائي ناپذير تعليم و تربيت در هر جامعه‌اي پذيرفته‌شده‌است ، جا دارد که اثرات ناشناخته آن در کمک به آموزش و فراگيري هر چه بهتر دروس نيز به محک تجربه درآيد تا از اين رهگذر، امکان افزايش بازدهي در اموزش و پرورش ميسر گردد. تحقيق حاضر در نظر داشت اثر پاداش ورزشي (يک ساعت ورزش اضافي) را در پيشرفت تحصيلي دانش‌آموزان، مورد بررسي قرار دهد. هدف تحقيق در واقع تقويت انگيزه درس خواندن در دانش‌آموزان از طريق پاداش ورزشي بود. با عنايت به اثرات گوناگون ورزش در عرصه زندگي اجتماعي، فرهنگي و آموزشي، به روش تجربي، اثر پاداش ورزشي در پيشرفت تحصيلي دانش‌آموزان مورد ارزيابي قرار گرفت . با اين تذکر که پاداش ورزشي فقط به دانش‌آموزاني تعلق داشت که در خلال هفته جهت فراگيري هرچه بهتر دروس ، سعي و کوشش از خود نشان مي‌دادند. متعاقب کسب مجوز از اداره آموزش و پرورش شهرستان بندرانزلي، کار تحقيق پس از دريافت معدل سه ماهه اول دانش‌آموزان شروع شد. ابتدا دانش‌آموزان پسر کلاس چهارم ابتدايي دبستان هفده شهريور که تعداد آنها 32 نفر بود بصورت تصادفي انتخاب گرديد و سپس به شيوه تصادفي به دو گروه شاهد و تجربي تقسيم شدند. کار با گروه تجربي به مدت 10 هفته "فاصله بين ثلث اول و ثلث دوم" انجام شد. در طول اين مدت ، در صورتي که هريک از دانش‌آموزان گروه تجربي، مي‌توانست معدلي بيشتر از معدل سه ماهه اول خود کسب کند، يک ساعت ورزش اضافي به عنوان پاداش دريافت مي‌کرد. در حالي که گروه شاهد در اين يک ساعت ورزش اضافي شرکت نداشت . نتيجه اينکه، گروه تجربي، پس از امتحان ثلث دوم، افزايش ميانگين 30ˆ1 در معدل را بدست آورد در حالي که سهم گروه شاهد تنها 04ˆ0 بود که از نقطه نظر آماري(a=0/0005) معني‌دار بود. اين تفاوت چشمگير در افزايش ميانگين معدلها مي‌تواند از اثرات متغير مستقل "پاداش ورزشي" محسوب شود