فرمت فایل: ورد - Word  

مرجع فایل - قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 11
از اموري كه در سيره پيامبر چشمگير بود و بسياري تاب و تهملش را نداشتند و تا روز هاي آخر زندگي رسول خدا (ص) نيز نتوانستند آن را بپذيرند مساوات در تقسيم كار و انجام مسئوليت بر اساس اهليت بود . پيامبر در اين امر ميان هيچ يك از افراد امت فرقي نمي گذاشت و هر كس واجد اهليت بيشتري بود ميدان گسترده تري مي يافت . تقسيم كار با ملاك دانش و توان و تقواي مسلمانان تعيين مي شد و نه با ملاك هاي جاهلي ، چنانچه در دوران جاهليت عرب از ويژگي هاي رهبر قبيله سن او بود و عرب قائل به شيخوخيت بود و چنانچه فردي همه اهليت هاي لازم براي رهبري و فرماندهي را دارا بود ولي شيخ نبود ، عرب جاهل بدوتي نمي داد اين جمود جاهل به رغم مواضع صريح قرآن كريم و رفتار و عملكرد پيامبر از اندشيه و دل بسياري بيرون نرفت . ايات مقدس كتاب الهي بيانگر اين حقيقت است كه خداوند جز بر اساس شايستگي مسئوليتي نمي بخشد و ويژگي تصدي مسئوليت علم و قدرت است ، همچنانكه اميرمؤمنان درباره ملاك مسئوليت و زمامداري فرمود : مردم ! سزاوارترين كس به زمامداري و رهبري قويترين مردم نسبت به آن است و داناترين آنها به فرمان هاي خدا در آن . مي توان نتيجه گرفت كه ملاك تصدي امور به طور كلي علم و قدرت است و ملاك هاي واقعي و نه نسبت ثروت و ساير ملاك هاي غير واقعي . رسول اكرم (ص) در دوران رسالت خويش در تقسيم كار ها و شغل ها و انجام مسئوليت ها را به تمامي تحقق بخشيد نه تنها رعايت برابري براي هركه واجد اهليت بود ، تا رعايت مساوات ميان صاحبان اهليت تا سنگيني بار مسئوليت ها بر يك گوشه از جامعه و افراد تحميل نشود . پيامبر خدا در دادن مسئوليت فرماندهي جنگ تنها ملاحضه شايستگي و توانايي و تدبير افراد را مي كرد ، نه خويشاوندي و نسبت و سن ، جوانان شايسته را فرمانده قرار مي داد . حضزت علي (ع) با همين عبارت « واعلم ان الرعيه طبقات لايصلح بعضها الابعضي