مرجع فایل - قابل ویرایش )
تعداد صفحه : 18
معاد جايگاه معادمعاد، در عقل و فطرت هر انسانى جايگاه قابل توجّهى دارد، زيرا كيست كه نپرسد و يا نخواهد بداند كه آينده انسان و جهان چه مىشود؟ پايان عمر و تلاش ما به كجا مىرسد؟ نتيجه و هدف از زندگى چيست ؟ آرى اين سؤالها براى همه مطرح است.در پاسخ به اين سؤالها دو جواب داريم:الف: تمام اديان الهى با استدلالى كه در آينده بيان خواهيم كرد، آينده جهان و انسان و نتيجه كارها و تلاش او را بسيار روشن واميدوار كننده و روح بخش مىدانند، قرآن مىگويد : «و أنّ اِلى ربّك المنتَهى» (1) همانا نهايت و پايان به سوى پروردگارت مىباشد.ب: مكتبهاى مادّى، آينده جهان و انسان را بنبست، تاريك، فانى و نيستى مىدانند و اين ديد بسيار خطرناك و يأسآور است، علاوه بر اين چنين مكتبهايى هيچ گونه دليل علمى هم براى عقيده خود ندارند.قرآن دراين باره مىفرمايد: «و قالوا ما هِىَ الاّ حياتُنَا الدُّنيا نَموتُ و نَحيى و ما يُهلكُنا الاّ الدّهر و ما لَهم بِذلكَ مِن عِلمٍ اِنْ هم الاّ يَظنُّون» (2) كسانى كه ايمان به قيامت ندارند گفتند: زندگى جز همين چند روز دنيا نيست كه ما هم در آن مرگ وحياتى داريم وبعد هم روزگار ما را نابود مىكند.ولى اين انكار و گفتهها روى علم و دليل نيست، بلكه تنها يك سرى وَهم و خيالى باطلى است كه آنها دارند.ريشهها و زمينههاى فطرىگرچه افرادى به زبان معاد را نمىپذيرند، ولى ناخودآگاه در عمق جان خود احساس ابديّت براى انسان دارند و گاه وبيگاه از خود علامتهايى نشان مىدهند كه دليل آن است كه با وجود مرگ و پوسيده