فرمت فایل: ورد - Word  

مرجع فایل - قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 13
فهرست عنوان صفحه مقدمه 1 آغاز زندگي 2 طلوع شمس 3 پيوستن شمس به مولانا 3 غروب موقت شمس 4 درگذشت مولانا 5 ديوان شمس 6 رويدادهاي سال مولانا 7 نتيجه گيري 9 منابع 10 مقدمه جلال‌الدين محمد ابن محمد ابن حسين حسيني خطيبي بکري بلخي معروف به جلال‌الدين رومي، جلال‌الدين بلخي، رومي، مولانا و مولوي (‎۶ ربيع‌الاول ۶۰۴، بلخ - ۵ جمادي‌الثاني ۶۷۲ هجري قمري، قونيه) از مشهورترين شاعران فارسي‌زبان ايراني است. نامش محمد و لقبش در دوران زندگي خود «جلال‌الدين» و گاهي «خداوندگار» و «مولانا خداوندگار» بوده و لقب «مولوي» در قرن‌هاي بعد (ظاهراً از قرن ۹) براي وي به کار رفته و از برخي از اشعارش تخلص او را «خاموش» و «خَموش» و «خامُش» دانسته‌اند. خانوادهٔ وي از خانواده‌هاي محترم بلخ بود و پدرش هم از سوي مادر به قولي دخترزادهٔ سلطان محمد خوارزمشاه بود، هرچند «بديع‌الزمان فروزانفر» از مولوي‌شناسان نامدار با ارائهٔ دلايل کافي اين نظريه را رد کرده‌است. آغاز زندگي جلال‌الدين محمد بلخي در ۶ ربيع الاول سال ۶۰۴ هجري قمري در بلخ (ولايتي در افغانستان امروزي) زاده شد. پدر او مولانا محمدبن حسين خطيبي است که به بهاءالدين ولد معروف بود و نيز او را سلطان العلما ياد کرده‌اند. بهاءولد از بزرگان صوفيه و عارفان بود و خرقهٔ او به احمد غزالي مي‌پيوست. وي در عرفان و سلوک سابقه ديرين داشت و چون اهل بحث و جدال نبود و دانش و معرفت حقيقي را در سلوک باطني مي‌دانست نه در مباحثات و مناقشات کلامي و لفظي؛ پرچمداران کلام و جدال با او مخالفت کردند. از جمله فخرالدين رازي که استاد سلطان محمد خوارزمشاه بود و بيش از ديگران شاه را بر ضد او برانگيخت. به درستي معلوم نيست