فرمت فایل: ورد - Word  

مرجع فایل - قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 36
گروه‌ سازهاي‌ زهي‌ دلايل‌ فراوان‌ و مثبتي‌ وجود دارد كه‌ «سازهاي‌ زهي‌» را به‌ عنوان‌ مهمترين‌ بخش‌ و قلب‌اركستر مي‌دانند. اين‌ دلايل‌ به‌ شرح‌ زر است‌: 1- سازهاي‌ زهي‌ داراي‌ وسعت‌ صوتي‌ بسيار وسيعي‌ است‌. آهنگساز همه‌ي‌ وسعت‌صوتي‌ يعني‌ از بالاترين‌ نت‌ ويولن‌ تا بم‌ترين‌ نت‌ كنترباس‌ را در اختيار دارد. 2- سازهاي‌ زهي‌ از نظر تكنيكي‌ بسيار متنوع‌ هستند. 3- خصوصاً طنين‌ و گرمي‌ صوت‌ سازهاي‌ زهي‌ آنها را بيشتر قابل‌ بهره‌وري‌ كرده‌ است‌. 5- معمولاً دانه‌ي‌ شدت‌ و ضعف‌ صوتي‌ در گروه‌ سازهاي‌ زهي‌ بسيار وسيع‌ است‌. 6- سازهاي‌ زهي‌ برخلاف‌ سازهاي‌ بادي‌ چوبي‌ و برنجي‌ كه‌ بايد گاهگاهي‌ به‌ آنهااستراحت‌ داد تا نوازنده‌ بتواند نفس‌ تازه‌ كند و لب‌هاي‌ او رفع‌ خستگي‌ كند، سازهاي‌ زهي‌قادرند كه‌ به‌ طور مداوم‌ و بدون‌ سكوت‌ براي‌ مدت‌ زمان‌ طولاني‌ كه‌ لازم‌ باشد نواخته‌شوند. آرشه‌كشي‌ و افه‌هاي‌ مخصوص‌ واژه‌ي‌ «آرشه‌ كشي‌» (bowing) مي‌تواد فقط‌ به‌ معني‌ حركت‌ آرشه‌ روي‌ سيم‌ها باشد، يا به‌معني‌ علايمي‌ در بخش‌ سازهاي‌ زهي‌ كه‌ راهنماي‌ نوازندان‌ در چگونگي‌ آرشه‌كشي‌ باشد.با استفاده‌ از مفهوم‌ دومي‌ كلمه‌، آرشه‌ كشي‌ شامل‌ اين‌ موارد است‌: 1- خط‌ منحني‌ اتحاد روي‌ گروهي‌ از نت‌ها كه‌ بايد با يك‌ آرشه‌ اجرا شوند؛ 2- آرشه‌ راست‌ (رو به‌ پايين‌ كشيده‌ مي‌شود) به‌ وسيله‌ي‌ علامت‌ (TT) و آرشه‌ي‌ چپ‌ (روبه‌ بالا) با علامت‌ (V) نشان‌ داده‌ مي‌شوند كه‌ هرجا يكي‌ از آنها موردنياز باشد به‌ كارمي‌روند. 3- علايمي‌ مانند نقطه‌ يا آكسان‌ روي‌ نت‌ها براي‌ پيشنهاد نوع‌ آرشه‌ كشي‌ مناسب‌. 4- لغات‌ حقيقي‌ چون‌ «سپيكاتو» براي‌ مشخص‌ كردن‌ نوع‌ واقعي‌ آرشه‌ كشي‌اي‌ كه‌ بايد به‌كار رود. همچنين‌ علامت‌هاي‌ arco و pizzicato كه‌ قبلاً توضيح‌ داده‌ شدند، مي‌توانند تحت‌عنوان‌ آرشه‌كشي‌ نيز بيايند. گرچه‌ نوازندگان‌ ممكن‌ است‌ درباره‌ي‌ آرشه‌ گذاري‌ بيشتر از آهنگسازان‌ بدانند، ولي‌ آنهابدون‌ مشخص‌ شدن‌ علايم‌ آرشه‌ گذاري‌ نمي‌دانند دقيقاً چه‌ افه‌اي‌