فرمت فایل: ورد - Word  

مرجع فایل - قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 6
اكتشاف ذخاير منگنز بسيار مشكل و پيچيده است. به طور معمول اين ذخاير بسيار كوچك بوده و روشهاي ژئوفيزيكي كارايي چنداني ندارند. تنها روش ژئوفيزيكي مناسب براي SP است كه تنها در نواحي كه سطح آب زيرزميني بالا است كاربرد خواهد داشت. ويژگيهاي ژئوشيميايي عنصر منگنز و عناصر هم پاراژنز آن نيز استفاده از اكتشاف ژئوشيميايي را مشكل خواهد كرد. به طور كلي يكي از مهمترين معيارهاي اكتشاف منگنز معيار زمين شناسي بوده و در مواردي مي‌توان از معيارهاي ژئوشيميايي و به صورت بسيار محدود از معيارهاي ژئوفيزيكي استفاده كرد. آثار كاني سازي منگنز به صورت گسترده و در پوسته زمين و در محيطهاي مختلف مشاهده مي‌شود، اما تعداد بسيار محدودي از آنها داراي قابليت بهره برداري به صورت اقتصادي هستند. به طور كلي مي‌توان ذخاير عمده و مهم منگنز را به دو تيپ رسوبي شيميايي و پسماندي (Residual) تفكيك كرد. البته انواع ديگري نيز وجود دارد كه با توجه به شرايط كنوني قابليت بهره برداري اقتصادي از آنها ميسر نيست. بزرگترين ذخاير منگنز مانند نيك پل از انواع رسوبي شيميايي است و ذخاير پسماندي نيز طي مكانيزم ها و در محيط هاي متفاوتي تشكيل مي‌شوند. تعيين مناطق پتانسيل دار در ايران ذخاير منگنز شناخته شده محدود بوده و همگي از ذخاير كوچك منگنز محسوب مي‌شوند. مهمترين ذخيره منگنز ايران، كانسار و نارچ قم است كه از نوع آتشفشاني رسوبي است. ساير ذخاير كه فعاليت هاي آتشفشاني ـ رسوبي در ائوسن ايران، نواحي كه فعاليتهاي آتشفشاني ائوسن در فاصله مناسبي از حوضه رسوبي مجاور واقع شده بعنوان مناسبترين مناطق داراي پتانسيل محسوب مي‌شود. در طي مهاجرت در اين مسافت، جدايش آهن از منگنز بايد به نحو مؤثري انجام شده باشد. ذخاير هيدروترمال شناخته شده نيز همراه با فعاليتهاي هيدروترمال ناشي از ماگماتيزم ترشيري هستند. علاوه بر آن در نواحي افيوليت ملانژي نيز در شرايط مناسب احتمال تشكيل ذخاير كوچك منگنز وجود دارد.  تعيين اولويت مناطق اكتشافي با توجه به اطلاعات زمين شناسي موجود، حوضه هايي رسوبي ائوسن