فرمت فایل: ورد - Word  

مرجع فایل - قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 51
بيمارستان مكان پرستاري و درمان بيماران. اين كلمه فارسي است و مركب از واژه «بيمار» و پسوند مكان «ستان» دگرگون شده آن، «مارستان» ، بيشتر به معناي تيمارستان است كه در اندلس « مالاستان/ ماراستان» ، در مصر «مُرُستان»، و در مغربي «مُرْسْتان/ مِسْتران» ناميده شده است. مريضخانه و مدرسه طب جنديشاپور بيمارستان نام داشته است (ادامه مقاله ، بخش ايران) و اين قدمت رواج واژه بيمارستان را نشان مي‌دهد. از وقفنامه بيمارستاني كه تمغاج بغرا، نخستين پادشاه مسلمان قراخاني ، در 458 در سمرقند بنا نهاد چنين برمي‌آيد كه به جاي «بيمارستان» در آن روزگار «دارالمرضي» ، و در عهد سلجوقيان «دارالعافيه» و « دارالشفاء» به كار مي‌رفته است. عثمانيان علاوه بر دارالشفاء ، كلمات «دارالصحه» ، «شفاخانه» ، « بيمارخانه» و « تيمارخانه» را به كار مي‌بردند، و از قرن چهاردهم/ بيستم، پس از تأسيس مراكز بهداشتي نوين به شيوه اروپايي، عنوان «خسته خانه» را به كار برده‌اند. در جهان عرب، امروزه واژه مستشفي براي بيمارستان رواج دارد. سده‌هاي نخستين اسلامي در سيره ابن هشام ( ج3، ص239) چگونگي به وجود آمدن نخستين مركز درماني، براي درمان مجروحان غزوه خندق، شرح داده شده است؛ بدين ترتيب كه بانويي به نام رُفيده انصاري در مسجد پيامبر خيمه‌اي براي مداواي مجروحان برپا كرده بود و به دستور رسول اكرم صلي الله عليه و آله و سلّم سعد بن معاذ را در آن بستري كردند. مقريزي (ج2، ص 405)، احداث نخستين بيمارستان جهان اسلام را از اقدامات وليد بن عبدالملك اموي در سال 88 مي‌داند و مي‌گويد كه وي طبيباني با مستمري براي آنجا تعيين كرده بود و براي جدا نگه داشتن جذاميان دستور داده بود كه از رفت و آمد آنان در ميان مردم جلوگيري شود. ابن دقماق (قسم 1، ص99) نيز مي‌نويسد كه در عهد امويان ، خانه

قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در فروشگاه فایل آنی فایل را دانلود نمایید .

  

 « پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »