فرمت فایل: ورد - Word  

مرجع فایل - قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 10

قديم ترين آثار زبان ايران مورخان اسلامي نوشته­اند نخستين کسي که به زبان پارسي سخن گفت «کيومرث» بود و معلوم است که اين سخن افسانه­اي بيش نيست. اما آن­چه تا امروز از روي آثار صحيح و تاريخي به دست آمده است قديم­ترين کلامي از زبان ايراني که در دست ما مي­باشد همان سخنان اشو زرتشت سپيتمان است که در سرودهاي ديني «گاثه» مندرج است و بعد از آن قسمت­هاي قديم اوستا که غالب آن­ها نيز نظم است نه نثر؛ گاثه به زباني است که آريايي­هاي هند نزديک بدان زبان کتاب­هاي ديني و ادبي قديم خود را تأليف و نظم نموده­اند، نام کتاب زردشت چنان که گذشت «اوپستاک» بود و گاهي از آن کتاب به عبارت «دَين» تعبير مي‌شده است. مخصوصا در کتاب پهلوي «بندهش» به جاي اوستا همه جا «دين» آمده است و خط اوستايي را هم بدين مناسبت «دَينْ دِپيوَريه» گويند، يعني خط دين و در «دينکرت» و ساير کتاب­ها هرجا که گويد «زردشت دين آورد» مرادش اوستا است. ديگر کتيبه­هايي است که از هخامنشيان باقي مانده است که مهم­ترين آن­ها کتيبه­ي بهستان (= بيستون) مي­باشد و ما اينک اشاراتي به مجموع کتيبه­هاي سنگي و سفالي مي­نماييم : 1- در شهر پازارگاد يا پاسارکاد عبارتي بوده است به خط ميخي که : «من، کورش، پادشاه هخامنشي­ام» و نيز مجسمه­اي از زير خاک در 1307 به اهتمام پروفسور هرتسفلد بيرون آمده و بر آن اين سطور نبشته است: «من، کورش، شاه بزرگم» 2- کتيبه­ي بيستون اين نوشته بر تخته سنگي بزرگ در دره­ي کوچکي از کوه معروف به بيستون (بغستان) از طرف «

قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در فروشگاه فایل آنی فایل را دانلود نمایید .

  

 « پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »