مرجع فایل - قابل ویرایش )
تعداد صفحه : 32
تاريخچه زبان كهن فارسي ) پارسي ( مقدمه زبان فارسي)فارسي دري، پارسي، دري[۲]) زباني است که در کشورهايايران، افغانستان[۳]، تاجيکستان[۴] و ازبکستان[۵] به آن سخن ميگويند. فارسي زبان رسمي کشورهاي ايران و تاجيکستان و يکي از زبانهاي رسمي کشور افغانستان است. در ايران بيش از ۴۰ ميليون تن[۶])بين ۵۸٪ تا ۷۹٪) پارسي زبان هستند.[۷] در افغانستان ۲۰ ميليون تن، در تاجيکستان ۵ ميليون تن[۸]، و در ازبکستان حدود ۷ ميليون تن به فارسي سخن ميگويند. [۹][۱۰]زبان پارسي گويشوراني نيز در هند و پاکستان دارد )نگاه:زبان فارسي در شبهقاره هندوستان). با توجه به رسمي بودن زبان فارسي در ايران، افغانستان و تاجيکستان و تسلط گويشوران ساير زبان ها بدان به عنوان زبان دوم روي همرفته ميتوان شمار پارسيگويان جهان را حدود ۱۱۰ ميليون تن برآورد کرد. گرچه پارسي اکنون زبان رسمي پاکستان نيست، پيش از استعمار انگليس و در زمان امپراتوري مغول)به فرمان اکبرشاه)، زبان رسمي و فرهنگي شبهقاره هند بوده است. زبان رسمي کنوني پاکستان )اردو)، که «اسلاميشده»ي زبان هندي است، بسيار تحت تأثير پارسي بودهاست و واژههاي پارسي بسياري دارد. به خاطر تأثير بسيار زياد زبان فارسي در پاکستان، بنيانگذاران اين کشور تصميم گرفتند که سرود ملي پاکستان به زبان فارسي باشد. در تعاريف رسمي پاکستان، زبان اردو دختر زيباي زبان فارسي معرفي ميشود. جايگاه زبان فارسي زبان فارسي با اينکه يکي از ارکان اصلي هويت ايراني است و بعد از انقلاب مشروطه به عنوان زبان ملي ايران تبليغ و شناخته شدهاست،[نيازمند منبع] ولي هويتي بسيار فراتر از فلات ايران دارد به طور مثال قبل از استعمار هند توسط انگليس، در زمان حکومت گورکانيان در هند، که ادامه دهنده امپراتوري تيموريان در هند بودند، فارسي زبان رسمي اين امپراتوري وسيع بود.[۱۱]يا نقل ميکنند که وقتي که شاه اسماعيل صفوي در ابتداييکي از جنگهاي خود قطعه شعري به زبان ترکي آذربايجاني براي پادشاه عثماني
قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در فروشگاه فایل آنی فایل را دانلود نمایید .
« پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »
![]()