مرجع فایل - قابل ویرایش )
تعداد صفحه : 4
آدابوفرهنگایرانیان گزينوفون مينويسد: کودکان ايراني در مدارسشان فنون قضاوت و عدالت و اداره ميآموزند. معلمان در اين مدارس قضاياي مختلف را براي شاگردان بهتمرين ميگذارند، اتهامات فرضي ازقبيل دزدي و راهزني و رشوهخواري و تقلبکاري و تعدي و اموري که معمولاً اتفاق ميافتد را برضد برخي از دانشآموزان مطرح ميکنند و از دانشآموزانِ ديگر ميخواهند تا دربار? آنها حکم داده مرتکب چنين بزههائي را کيفر دهند. آنها همچنين ياد ميگيرند که بهکساني که اتهام ناروا بهديگران ميزنند نيز کيفر دهند. درنتيج? چنين آموزشهائي کودکانِ ايراني از سنينِ اولي? عمرشان با بديها و نيکيها آشنا ميشوند و ميکوشند که خودشان را بهبهترين خصلتها بيارايند و در آينده مرتکب اعمال خلاف نشوند. آنها حتي ميآموزند که کسيکه توانِ انجام کار سودمندي براي ديگران دارد ولي از انجامش خودداري ميورزد را نيز مجازات کنند؛ زيرا خودداري از انجام کار نيک در عين توانِ انجام آن را ناشکري دربرابر نعمتهاي خدا ميشمارند، و ناشکري را درخور کيفر ميدانند. اين از آنرو است که آنها عقيده دارند که انسان ناشکر نسبت به اداي وظيفهاش در قبال پدر و مادر و اطرافيان و جامعه و کشورش سستي و اهمال ميکند؛ و کسيکه در انجام وظيفهاش اهمال کند انسان بيشرمي است که ممکن است مرتکب هر کار خلاف اخلاقي بشود. از ديگر آموزشهائي که در اين مدارس بهکودکان داده ميشود تسلط بر نفس و نظارت بر خويش و نظارت بر کردارهاي ديگران، و اطاعت کهتران از مهتران و کارديدگان است. ايرانيان همچنين بهکودکان ميآموزند که چهگونه در خورد و نوشْ جانب اعتدال را مراعات کنند؛ بههمين جهت، دانشآموزان نه با مادرانشان که با آموزگارانشان غذا ميخورند، و اين غذا را نيز آنها از خانههايشان با خودشان ميآورند. کودکان درکنار اين آموزشها، تيراندازي و زوبينافکني ميآموزند. اينها آموزشهائي است که تا سنين 15 و 16 سالگي بهکودکان و نوجوانان داده ميشود، و پس از آن آنها وارد دوران جواني ميشوند و چيزهائي بهآنها آموخته ميشود که مخصوص بزرگسالان است افلاطون مينويسد: بزرگزادگان ايراني در هفتسالگي اسبسواري ميآموزند؛ چهار آموزگارِ فرزانه براي
قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در فروشگاه فایل آنی فایل را دانلود نمایید .
« پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »
![]()