فرمت فایل: ورد - Word  

مرجع فایل - قابل ویرایش ) 

تعداد صفحه : 33
باسمه تعالي بررسي عرفان در غزليات امام خميني (ره) و حافظ چكيده : عارفان وفقيهان شاعر ويا شاعران عارف وفقيه همگي از آبشخور عرفان نظري آب نوشين وصل دلدار را مي نوشند . به همين دليل نزديكي زيادي در تعاريف عشق ، سوز وگداز ورمز وراز سمبوليك عارفانه شان ديده مي شود . براي آنها تعاريف ديكته شده بشري در حوزه انسان شناسي ، مثل مرگ وزندگي وعشق وايثار وگذشت متفاوت است . آنها در حوزه كوچك مكاتب وبسته بندي هاي فرهنگي وادبي بشري جا نمي گيرند ودر اصل فراتر از آن هستند كه بتوان شخصيّت حقيقي وحقوقي شان را با حزب وگروه ودسته حتي درويش وصوفي وعارف پيوند زد . شناخت شباهت هاي بياني وساختار متّحد هنري وادبي وعرفاني ميان دو شاعر ، آميختگي هاي حسّي وروحي شان را با هم پيوند مي زند و براي شناخت هر يك از آنان بايد ديد كه چگونه زيسته اند . و عشق وسوز وگداز الهي در نظر شان چگونه بوده است . حافظ شيرازي عليه الرحمه همچون امام خميني (ره) در دوران خفقان دربار پادشاهان مختلف مي زيسته است . اينكه حافظ از دولت مستعجل بو اسحاقي نگران است ، به دليل وابستگي روحي ويا دوست داري او نيست . بلكه به دليل درك والاي حافظ از شرايط زمان ومكان است . چون حافظ مي دانست كه وجود اين پادشاهان گستاخ ولي خوشگزران كه كمتر بلاي جان مردمند ، بهتر از يورش وتهاجم امير تيمور لنگ است كه با چشم ها وسرها مناره ها درست مي كند . همچنان كه امام عليه الرحمه دولت بني صدر را تحمّل نمود . چون مي دانست كه از آراي مردم استفاده نموده است و رأي مردم عزيز است وميزان تشخيص رأي مردم است . امام (ره) مي توانست از همان ابتدا با استفاده از قدرت ومحبوبيّت خود ، بني صدر را خلع نمايد . ولي اين كار را باز بر عهده خود نمايندگان مردم

قسمتی از محتوی متن پروژه میباشد که به صورت نمونه ، بعد از پرداخت آنلاین در فروشگاه فایل آنی فایل را دانلود نمایید .

  

 « پرداخت آنلاین و دانلود در قسمت پایین »